لياقتها و استعدادها نيز در آن اجباراً ناديده گرفته مىشود . جويبر و ذلفا مردى از اهل يمامه به مدينه آمد و اسلام آورد و اسلامش خوب شد ، يعنى معارف اسلام را فرا گرفت و به تربيت اسلامى تربيت شد . اسم اين مرد جويبر بود ؛ مردى بود كوتاه قد ، بدشكل ، سياه رنگ ، فقير و مستمند ، و چون كسى را در مدينه نداشت ، شبها در مسجد مىخوابيد و در حقيقت خانه‌اى جز مسجد نداشت . مدتى در مسجد بود . كم‌كم رفقايى مثل خودش پيدا كرد ؛ يعنى عده‌اى ديگر از مسلمانان پيدا شدند كه آنها هم مثل جويبر ، هم فقير بودند و هم غريب ، و به دستور رسول اكرم آنها نيز مانند جويبر موقتاً شبها در مسجد بسر مىبردند . تدريجاً عده‌شان زياد شد . از طرف خداوند دستور رسيد مسجد بايد پاكيزه باشد ، جاى خوابيدن نيست ، و حتى درهايى كه از خانه‌ها به سوى مسجد باز است به استثناى درِ خانهء علىّ مرتضى و فاطمهء زهرا همهء درها بسته شود ، رفت و آمدها از خانه‌ها به مسجد موقوف شود ، فقط از درهاى معمولى به مسجد رفت و آمد بشود كه احترام مسجد محفوظ بماند . رسول خدا دستور داد براى اين عدهء بىخانه و فقير سايبانى در گوشه‌اى بزنند ، و زدند و آنها در زير آن سقف بسر مىبردند و آنجا صُفّه خوانده مىشد و آنها هم به اصحاب صفّه معروف شدند . جويبر يكى از اصحاب صفّه بود . رسول خدا و همچنين افراد مسلمين به آنها محبت مىكردند و زندگى آنها را اداره مىكردند . يك روز رسول اكرم نگاهى به جويبر كرد و فرمود : جويبر ! چقدر خوب بود كه زن مىگرفتى ! هم احتياج جنسى تو رفع مىشد و هم آن زن كمك تو بود در كار دنيا و آخرت . گفت : يا رسولَ اللَّه ! كسى زن من نمىشود ، نه حسب دارم و نه نسب ، نه مال و نه جمال . كدام زن رغبت مىكند كه زن من بشود ؟ فرمود : يا جويبر ! انَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ بِالْاسْلامِ مَنْ كانَ فِىالْجاهِليَّةِ شَريفاً ، وَ شَرَّفَ بِالْاسْلامِ مَنْ كانَ فِىالْجاهِلِيَّةِ وَضيعاً ، وَ أعَزَّ بِالْاسْلامِ مَنْ كَانَ فِىالْجاهِلِيَّةِ ذَليلًا جويبر ! خداوند به سبب اسلام ارزشها را تغيير داد ، بهاى بسيار چيزها را كه در سابق پايين بود بالا برد و بهاى بسيار چيزها كه در گذشته بالا بود پايين آورد ، بسيارى از افراد در نظام غلط جاهليت محترم بودند و اسلام آنها را سرنگون كرد و از اعتبار